Εκτύπωση

 

"Αντίδωρο μνήμης και σεβασμού για τον Μακαριστό Χριστόδουλο. Πνευματικός μαχητής και άξιος ηγέτης"

ΤΑΚΗ ΠΑΝΤΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

εφημ. Θεσσαλία 01/02/2017

 

«Τις ασθενεί, κι ουκ ασθενώ; Τις σκανδαλίζεται κι ουκ εγώ πυρούμαι; Ει καυχάσθαι δει, τα της ασθενείας μου καυχήσομαι. Ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού οίδεν, ο ων ευλογητός εις τους αιώνας, ότι ου ψεύδομαι…» Αποστ. Παύλου (Προς Κορινθίους).

Τα πρώτα λόγια του Μακαριστού Χριστοδούλου, όταν ενθρονίστηκε ως αρχιεπίσκοπος το 1998, που στην περίοδο της ευλογημένης διακονίας του τα εφάρμοσε με αξιοπρέπεια κα απόλυτη συνέπεια. Όπως ξεκίνησε τη θητεία του, έτσι και την τελείωσε. Βρισκόμαστε αρχές του 2017, εννέα χρόνια μας χωρίζουν από την εις Κύριον εκδημία του (28-1-2008) και ζωντανές οι μνήμες της παρουσίας του, μεταλλάσσονται σε ψυχικά ερεθίσματα και δημιουργούν έντονη την επιθυμία να καταθέσουμε καρδιακές σκέψεις, ως εκτόνωση συναισθηματικής φόρτισης.

Μητρόπολη Δημητριάδος - Λαός της Μαγνησίας - Χριστόδουλος, αποτελούν το τρίπτυχο, ενός δεσμού άρρηκτα συνδεδεμένου με το Εκκλησιαστικό και Πολιτισμικό γίγνεσθαι της τοπικής μας κοινωνίας. Μικρή αναδρομή της επισκοπικής διακονίας του επιχειρούμε σήμερα, ευλαβικό αφιέρωμα, στα εννιάχρονα της εκδημίας του. Έκφραση απείρου σεβασμού, αγάπης και ευγνωμοσύνη για την πνευματική δωρεά, που μας κληροδότησε, πλούσια σε πνευματικά αγαθά και πατρικές ευλογίες.

Εικόνες επικοινωνίας, περιστατικά, γεγονότα, σκέψεις και συναισθήματα συγκίνησης πληρούν τον ψυχικό μας κόσμο και ενισχύουν την επιθυμία αυτής της εγκάρδιας κατάθεσης, επιτελώντας παράλληλα ένα απλό και ανθρώπινο χρέος. Εγχείρημα δύσκολο και τολμηρό όταν προσπαθούμε, μέσα από το πληθωρικό και πολύπτυχο έργο του χαρισματικού Εκκλησιαστικού ηγέτη, να επιλέξουμε πτυχές που να αποτυπώνουν, με πληρότητα και τεκμηρίωση, το πλούσιο έργο και τη φωτισμένη προσωπικότητα ενός ηγέτη του μεγέθους Χριστοδούλου. Μάλιστα όταν σε πιέζει ο περιορισμένος χώρος ενός σημειώματος και οι μικρές πνευματικές μας δυνατότητες και εμπειρίες. Γι’ αυτό δεν διεκδικούμε το απόλυτο, ίσως μάλιστα αυτά που θα καταθέσουμε, να παρουσιάζονται ασύνδετα σε νοηματικό και αξιακό επίπεδο. Συναντώνται όμως σε μια κοινή συνισταμένη: Την προσπάθεια να αναδείξουν την αξία μιας πλούσιας πνευματικής παραγωγής και τη φωτισμένη προσωπικότητα του δημιουργού, με κίνητρο τον άπειρο σεβασμό και ειλικρινή αγάπη.

Μετά την αποχώρησή του από τον Βόλο, δεν παύσαμε να παρακολουθούμε την πορεία του στο ευαίσθητο και ακανθώδες αρχιεπισκοπικό λειτούργημα. Με γενναιότητα, αγωνιστικό φρόνημα, επάρκεια θεολογικής γνώσης και χαρισματικό λόγο έδωσε κύρος στην παρουσία της Ελλαδικής Εκκλησίας. «Πάλεψε σκληρά οδηγώντας τη βουβή, παραγκωνισμένη και άτολμη Εκκλησία να αποκτήσει σθεναρό δημόσιο λόγο. Να προσέχουν και να υπολογίζουν τον λόγο και τις θέσεις της…», επεσήμανε ο γνωστός καθηγητής Γλωσσολογίας, πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης. Υποχρέωσε και τους αντιπάλους του ακόμη να αναγνωρίσουν ότι είναι «ξεχωριστή προσωπικότητα Ιεράρχη…».

Αναδιφώντας την 24χρονη παρουσία του στη Μητρόπολη Δημητριάδος, που στο πρόσωπο του ακούραστου και αξιοσέβαστου ποιμενάρχη μας κ. Ιγνατίου, βρήκε τον άξιο συνεχιστή του πλούσιου πνευματικού αποθέματος, που παρέλαβε. Το αποδεικνύει περίτρανα η 11χρονη παρουσία του κ. Ιγνατίου στη Μητρόπολή μας, που συνοδεύεται από πολλές πνευματικές και πολιτιστικές εκφάνσεις του έργου του. Δεν πάψαμε όμως να παρακολουθούμε και τη θητεία του Μακαριστού Χριστοδούλου, ως αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Ανακαλύπτουμε τις πολλές παρεμβάσεις του, σε προβλήματα που απασχολούν, όχι μόνο την ελληνική, αλλά και την εκτός Ελλάδας κοινωνία, με γνώμονα και υψηλή προσδοκία την αλλαγή του ρου της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Συνοπτικά, με σεβασμό και ευθύνη στην πλούσια πνευματική παρακαταθήκη, που μας κληροδότησε, θα τολμήσουμε να φωτίσουμε κάποιες πτυχές, τόσο των παρεμβάσεων, όσο και των δραστηριοτήτων, που αναγνωρίστηκαν από έγκριτους πνευματικούς δημιουργούς.:

1.- Διαβλέποντας τον κίνδυνο να αποκοπούμε από τον ομφάλιο λόρο της φυλής μας και από τις πνευματικές και ιστορικές μας ρίζες έδωσε μάχες να διαφυλάξει το πολύτιμο απόθεμα της φυλής μας, αποφεύγοντας την ορατή απειλή.

2.- Η αποχριστιανοποίηση, με ζωή χωρίς Θεό και πίστη, είναι ένας ακόμη κίνδυνος, για την πατρίδα μας, που τον διέβλεψε και συνέστησε να μην υιοθετούμε ξένους τρόπους ζωής, αλλά να τηρούμε τις παραδόσεις μας.

3.- Την παγκοσμιοποίηση, που μας επιβάλλουν για να εξυπηρετούνται ξένα συμφέροντα έφερε στο φως και ανέδειξε αυτόν τον φόβο. Προέτρεψε στους πιστούς να προσέχουν και να μην παρασύρονται από τα δελεαστικά ξενόφερτα συνθήματα.          

4.- Αναγνώρισε όμως τη βοήθεια από την Ευρώπη και τη σημασία της ένωσης και των φιλικών δεσμών, γι’ αυτό επεσήμανε τον κίνδυνο της διάλυσης της Ε.Ε. και τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, που θα είχε στη χώρα μας.

5.- Την περιθωριοποίηση της χώρας μας από τα άλλα κέντρα αποφάσεων σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, την θεωρούσε απειλή και πως θα μας οδηγούσε σε απομόνωση και εξόντωση των όσων αποκτήσαμε και επεσήμανε τον κίνδυνο.

6.- Την επιστροφή μας στις σταθερές αξίες της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού είναι ένα κεφάλαιο που έδωσε ιδιαίτερη σημασία «θα μας κρατήσει όρθιους στα δύσκολα που έρχονται», έλεγε.

7.- Ανέδειξε την σύγχρονη αντίληψη για την αποδοχή της Επιστημονικής προόδου και της τεχνολογίας, αλλά με κανόνες, που θα προστατεύουν τις αξίες μας.

8.- Την ανάγκη διατήρησης και προστασίας της εθνικής μας ταυτότητας και ιστορικής μνήμης, καθώς και την επικράτηση του χριστιανικού πνεύματος και της Ελληνικής Παιδείας, έθεσε σε προτεραιότητα και κάλεσε τους νέους και τους πνευματικούς ταγούς της χώρας, σε εγρήγορση.

9.- Στους νέους, την ελπίδα του αύριο παρέδωσε ελεύθερο βήμα. Άνοιξε τη ζεστή αγκαλιά αγάπης προσκαλώντας τους στην κοινωνία της Εκκλησίας. Όλες οι παρεμβάσεις του είχαν τα χαρακτηριστικά του διακριτού ρόλου και του ενδεδειγμένου τρόπου διαχείρισης, ώστε να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, που απέβλεπε στην περιφρούρηση των ιερών και οσίων της φυλής μας και στην ενίσχυση της προόδου και του πολιτιστικού και πνευματικού γίγνεσθαι. Εννιά χρόνια απουσίας και ακλόνητη και αναλλοίωτη διατηρείται η πίστη όλων των Ελλήνων, πως ο Μακαριστός Χριστόδουλος δεν έπαψε ποτέ να ονειρεύεται, να αισιοδοξεί και να αγωνίζεται για την ευημερία της Ελληνορθόδοξης πατρίδας μας. Σημαντικές οι παρεμβάσεις του, προφητικές οι θέσεις του, ιεροπρεπείς και αγαπητικές οι παραινέσεις του. Θα παραμείνει για πάντα ο πνευματικός μας πατέρας στην καρδιά και στη σκέψη μας.

Wednesday the 28th.